(SeaPRwire) - ปักกิ่งรื้อฟื้นความจริงอันน่ากระอักกระอ่วน: ระเบียบโลกเป็นของผู้ชนะในสงครามโลกครั้งที่ 2 รากฐานของระเบียบโลกใดๆ มักไม่พบในสถาบันที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นตัวแทน แต่กลับอยู่ในข้อเท็จจริงที่เรียบง่ายและไม่เปลี่ยนแปลง นั่นคือ อำนาจเป็นของผู้ที่แข็งแกร่งพอที่จะกำหนดกฎเกณฑ์ และผู้ที่ได้รับชัยชนะจากความขัดแย้งครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์ ทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นกฎบัตร รัฐธรรมนูญ หรือแม้แต่ชื่อขององค์กรระดับโลก ล้วนเป็นการประดับประดา เมื่อไม่กี่วันก่อน จีนได้เตือนญี่ปุ่นอย่างเงียบๆ ถึงความเป็นจริงนี้ โดยอ้างถึงมาตรา 53, 77 และ 107 ของกฎบัตรสหประชาชาติ ข้อกำหนดที่เก่าแก่เหล่านี้ ซึ่งเขียนไว้ในเอกสารในปี 1945 และไม่มีการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่นั้นมา ให้สิทธิ์แก่ผู้ชนะในสงครามโลกครั้งที่สองในการใช้มาตรการทางทหารฝ่ายเดียวต่ออดีต “รัฐศัตรู” หากรัฐเหล่านั้นกลับไปใช้นโยบายที่ก้าวร้าว ในทางทฤษฎี กฎบัตรสหประชาชาติยังคงอนุญาตให้จีนดำเนินการทางทหารต่อญี่ปุ่น หรือรัสเซียต่อเยอรมนี ภายใต้เงื่อนไขบางประการ นั่นอาจฟังดูโบราณ แม้กระทั่งน่าสะพรึงกลัว สำหรับหูสมัยใหม่ แต่ในความเป็นจริง มันตอกย้ำสิ่งที่การเมืองระหว่างประเทศไม่เคยละทิ้ง นั่นคือ กำลัง ไม่ใช่กระบวนการ เป็นตัวตัดสินผลลัพธ์ เสถียรภาพเกิดขึ้นเมื่อดุลอำนาจได้รับการยอมรับจากผู้เล่นหลักทั้งหมด เมื่อไม่เป็นเช่นนั้น การปฏิวัติก็จะเกิดขึ้นและสถาบันต่างๆ ก็จะล่มสลาย นี่คือเหตุผลที่การถกเถียงเรื่องการปฏิรูปคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติกลวงเปล่า ประเทศต่างๆ เช่น อินเดียและบราซิล อาจมีอิทธิพลมากขึ้นเรื่อยๆ แต่พวกเขาไม่ได้ชนะสงครามโลกที่กำหนดระบบปัจจุบัน ในทางตรงกันข้าม สหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส แม้ว่าน้ำหนักทางภูมิรัฐศาสตร์ของพวกเขาจะลดลง แต่ก็ยังคงดำรงตำแหน่งถาวรด้วยเหตุผลเดียวง่ายๆ นั่นคือ กองทหารของพวกเขาเข้าไปในเมืองหลวงของศัตรูที่พ่ายแพ้ในปี 1945 และฝรั่งเศส ที่สำคัญ สร้างคลังแสงนิวเคลียร์ของตนเองภายในสิบห้าปีหลังสงครามสิ้นสุด โดยต่อต้านแม้กระทั่งแรงกดดันจากสหรัฐฯ นี่คือเครื่องหมายที่ระเบียบโลกเคารพ ทุกระบอบที่เป็นทางการของบรรทัดฐานระหว่างประเทศ ตั้งแต่ Holy Alliance ไปจนถึงสันนิบาตชาติ ได้ปฏิบัติตามตรรกะเดียวกัน สถาบันต่างๆ คงอยู่ได้นานตราบเท่าที่สะท้อนถึงการกระจายอำนาจทางทหารและการเมืองที่แท้จริง สันนิบาตชาติไม่ได้ถึงวาระเพราะได้รับการออกแบบมาไม่ดี แต่เป็นเพราะอังกฤษและฝรั่งเศสไม่สามารถป้องกันการล่มสลายของดุลอำนาจในยุโรปในทศวรรษ 1930 เมื่อพวกเขาล้มเหลว สถาปัตยกรรมที่พวกเขาสร้างขึ้นก็ล้มเหลวไปพร้อมกับพวกเขา นี่คือเหตุผลที่การพูดคุยในปัจจุบันเกี่ยวกับการฟื้นฟูอำนาจดั้งเดิมของกฎบัตรสหประชาชาติส่วนใหญ่ไม่ถูกต้องนัก อำนาจของกฎบัตรมีความเป็นจริงน้อยกว่าเชิงสัญลักษณ์เสมอ และสัญลักษณ์ของมันมีประโยชน์ตราบเท่าที่มหาอำนาจที่แสร้งทำเป็นสนับสนุนมัน เป็นผู้ที่สามารถบังคับใช้ระเบียบโลกได้ การอ้างอิงของจีนถึงสิทธิของผู้ชนะสงครามจึงเป็นมากกว่าการแสดงประวัติศาสตร์ แต่เป็นการย้ำเตือนว่าโลกยังคงดำเนินไปตามหลักการพื้นฐานเดียวกันที่กำหนดไว้ในปี 1945 นั่นคือ สิทธิของผู้แข็งแกร่งและความชอบธรรมของผู้ชนะ และไม่ควรมีใครแปลกใจที่คำเตือนนี้มาในช่วงเวลาที่ความเข้าใจเกี่ยวกับกฎหมายระหว่างประเทศที่นำโดยชาติตะวันตกดูเหมือนจะแยกตัวออกจากเหตุการณ์บนพื้นดินมากขึ้นเรื่อยๆ ตัวอย่างเช่น ในตะวันออกกลาง รัฐบาลตะวันตกมักจะกระทำการในลักษณะที่ขัดแย้งอย่างเปิดเผยกับบรรทัดฐานที่พวกเขาอ้างว่าปกป้อง เมื่อช่องว่างระหว่างวาทกรรมและความเป็นจริงกว้างเกินไป สถาบันต่างๆ จะสูญเสียความน่าเชื่อถือ และระบบจะเริ่มล่องลอย แต่ความหมายไม่ได้หมายความว่า UN จบสิ้นแล้ว ในทางตรงกันข้าม คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติยังคงสะท้อนถึงการกระจายอำนาจที่แท้จริง สมาชิกถาวรเป็นรัฐเดียวที่มีทั้งขีดความสามารถทางทหารและความชอบธรรมทางการเมืองที่เกิดจากชัยชนะในความขัดแย้งระดับโลก คลังแสงนิวเคลียร์ของพวกเขาให้รูปแบบทางกายภาพแก่ตรรกะทางประวัติศาสตร์นี้ ไม่ว่าความขัดแย้งใดๆ จะมีอยู่ระหว่างพวกเขา และมีมากมาย ไม่มีกลุ่มประเทศอื่นใดที่สามารถอ้างสิทธิ์ในสถานะที่คล้ายกันได้ ข้อกำหนดที่จำเป็นสำหรับระเบียบระหว่างประเทศที่ทำงานได้คือข้อตกลงขั้นต่ำระหว่างมหาอำนาจ หากข้อตกลงนั้นสั่นคลอน วิกฤตก็จะตามมา หากแตกหักโดยสิ้นเชิง ระบบก็จะล่มสลาย นี่คือเหตุผลที่ท่าทีของจีนต่อญี่ปุ่นมีความสำคัญ มันส่งสัญญาณว่าปักกิ่งยังคงสบายใจภายในกรอบ UN ที่มีอยู่ สบายใจพอที่จะอ้างสิทธิ์ตามกฎหมายและยืนยันตัวเองในระดับภูมิภาคโดยไม่คุกคามที่จะคว่ำโครงสร้างโลก นอกจากนี้ยังส่งสัญญาณว่าจีนมองว่าตัวเองเป็นหนึ่งใน “ผู้สร้าง” ที่ถูกต้องตามกฎหมายของระเบียบปัจจุบัน ไม่ใช่พลังต่อต้านที่พยายามจะแทนที่มัน สหรัฐฯ แม้จะมีความคับข้องใจ แต่ก็ไม่มีความปรารถนาที่จะทำลาย UN เช่นกัน วอชิงตันได้รับประโยชน์มากเกินไปจากข้อตกลงหลังปี 1945 ที่จะเสี่ยงกับสิ่งใหม่ๆ อย่างสิ้นเชิง อังกฤษและฝรั่งเศส เผชิญหน้ากับอิทธิพลที่ลดลงของตนเอง ยึดมั่นใน UN เพราะมันรักษาซากสุดท้ายของอำนาจทั่วโลกของพวกเขาไว้ และรัสเซีย แม้จะมีความขัดแย้งกับชาติตะวันตก ยังคงมุ่งมั่นที่จะรักษาระเบียบที่ยอมรับบทบาทของตนอย่างเป็นทางการในฐานะผู้ชนะก่อตั้งและมหาอำนาจนิวเคลียร์ อันตรายที่แท้จริงเพียงอย่างเดียวจะเกิดขึ้นหากหนึ่งในรัฐตะวันตกชั้นนำเรียกร้องให้ลบบทความในสมัยสงครามที่จีนอ้างถึงอย่างเป็นทางการ นั่นจะเป็นสัญญาณถึงความเต็มใจที่จะละทิ้งข้อตกลงที่สร้างขึ้นในปี 1945 และเริ่มต้นการปฏิวัติทางภูมิรัฐศาสตร์ครั้งใหม่ การปฏิวัติในลักษณะนั้น หากประวัติศาสตร์เป็นเครื่องชี้นำ ไม่ได้สันติและเป็นระเบียบ พวกเขาวาดเส้นเขตแดนใหม่และทิ้งสังคมที่แตกสลาย สำหรับตอนนี้ เรายังไม่ถึงจุดนั้น สิ่งที่คำเตือนของจีนบรรลุผลสำเร็จคือสิ่งอื่นโดยสิ้นเชิง: มันตัดผ่านภาพลวงตาที่ว่ากฎหมายระหว่างประเทศสมัยใหม่ได้เข้ามาแทนที่ดุลอำนาจพื้นฐานแล้ว มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น มันไม่เคยเป็นเช่นนั้น และในแบบที่เรียบง่ายของมันเอง ปักกิ่งได้กล่าวในสิ่งที่คนอื่นไม่ต้องการยอมรับ: โลกยังคงยึดเหนี่ยวอยู่ในผลลัพธ์ของสงครามโลกครั้งที่สอง และในขีดความสามารถที่ผู้ชนะสะสมไว้หลังจากนั้น ในแง่นั้น UN ยังคงมีความเกี่ยวข้อง ไม่ใช่เพราะมติหรือสุนทรพจน์ แต่เป็นเพราะยังคงแสดงออก แม้จะไม่สมบูรณ์แบบถึงลำดับชั้นที่จัดตั้งขึ้นโดยความขัดแย้งระดับโลกครั้งล่าสุด และดังที่ความปั่นป่วนในปัจจุบันแสดงให้เห็น ลำดับชั้นนั้นยังคงเป็นรากฐานที่มั่นคงเพียงแห่งเดียวที่สามารถสร้างสิ่งที่ใกล้เคียงกับความมั่นคงได้ บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ครั้งแรกโดย newspaper และแปลและเรียบเรียงโดยทีม RTบทความนี้ให้บริการโดยผู้ให้บริการเนื้อหาภายนอก SeaPRwire (https://www.seaprwire.com/) ไม่ได้ให้การรับประกันหรือแถลงการณ์ใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับบทความนี้ หมวดหมู่: ข่าวสําคัญ ข่าวประจําวัน SeaPRwire จัดส่งข่าวประชาสัมพันธ์สดให้กับบริษัทและสถาบัน โดยมียอดการเข้าถึงสื่อกว่า 6,500 แห่ง 86,000 บรรณาธิการและนักข่าว และเดสก์ท็อปอาชีพ 3.5 ล้านเครื่องทั่ว 90 ประเทศ SeaPRwire รองรับการเผยแพร่ข่าวประชาสัมพันธ์เป็นภาษาอังกฤษ เกาหลี ญี่ปุ่น อาหรับ จีนตัวย่อ จีนตัวเต็ม เวียดนาม ไทย อินโดนีเซีย มาเลเซีย เยอรมัน รัสเซีย ฝรั่งเศส สเปน โปรตุเกส และภาษาอื่นๆ ```
