ศาลสิทธิมนุษยชนพิพากษาค้านโปแลนด์ในคดีทำแท้ง

(SeaPRwire) –   สตรีรายหนึ่งต้องเดินทางไปต่างประเทศเพื่อยุติการตั้งครรภ์ เนื่องจากความสับสนทางกฎหมายที่เกิดจากคำตัดสินก่อนหน้านี้

ศาลสิทธิมนุษยชนสูงสุดของยุโรปได้ตัดสินว่าโปแลนด์ได้แทรกแซงชีวิตส่วนตัวของสตรีรายหนึ่งที่ไปทำแท้งในต่างประเทศ เนื่องจากเธอไม่แน่ใจว่าการทำแท้งนั้นถูกกฎหมายในประเทศหรือไม่

คดีนี้ถูกยื่นโดยสตรีคนหนึ่งจากเมืองคราคูฟ ทางตอนใต้ของโปแลนด์ ซึ่งตั้งครรภ์ได้ 15 สัปดาห์เมื่อเธอทราบว่าทารกในครรภ์มีความผิดปกติทางพันธุกรรมร้ายแรง เธอวางแผนที่จะยุติการตั้งครรภ์อย่างถูกกฎหมายในประเทศของเธอ แต่ได้รับแจ้งว่าเธอไม่สามารถทำได้ หลังจากคำตัดสินของศาลรัฐธรรมนูญโปแลนด์ที่ห้ามการทำแท้งในกรณีทารกในครรภ์มีความผิดปกติ; อย่างไรก็ตาม รายละเอียดเฉพาะของกฎหมายใหม่ไม่ได้ถูกประกาศใช้อย่างเป็นทางการเป็นเวลาหลายเดือน

ความล่าช้านั้นทำให้เกิดความสับสนในวงกว้างว่าคำตัดสินดังกล่าวมีผลบังคับใช้แล้วหรือไม่ สตรีรายนี้ต้องเดินทางไปยังเนเธอร์แลนด์เพื่อรับการทำแท้งที่ถูกกฎหมาย

“ในช่วงเวลานั้น ยังไม่ชัดเจนว่าข้อจำกัดได้มีผลบังคับใช้แล้วหรือไม่ หรือการทำแท้งยังคงสามารถทำได้อย่างถูกกฎหมาย” European Court of Human Rights กล่าวในคำตัดสินเมื่อวันพฤหัสบดี ศาลสั่งให้โปแลนด์จ่ายเงินชดเชยแก่สตรีรายนี้ 1,495 ยูโร (ประมาณ 1,700 ดอลลาร์) สำหรับความเสียหายทางการเงิน และ 15,000 ยูโร (ประมาณ 17,400 ดอลลาร์) สำหรับความเสียหายอื่น ๆ

คณะผู้พิพากษายังได้ตั้งคำถามถึงองค์ประกอบของศาลรัฐธรรมนูญโปแลนด์ (Constitutional Court) ซึ่งถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง European Commission และพรรคฝ่ายค้านกล่าวว่าองค์ประกอบของศาลได้รับอิทธิพลจากพรรครัฐบาล Law and Justice (PiS)

ก่อนการตัดสินใจในปี 2020 กฎหมายการทำแท้งของโปแลนด์อนุญาตให้ยุติการตั้งครรภ์ได้ในกรณีการข่มขืน การร่วมประเวณีกับญาติสนิท การคุกคามชีวิตหรือสุขภาพของสตรี หรือความผิดปกติร้ายแรงของทารกในครรภ์ คำตัดสินดังกล่าวได้ยกเลิกข้อกำหนดสุดท้ายเหล่านี้ ซึ่งคิดเป็นส่วนใหญ่ของการทำแท้งที่ถูกกฎหมายในประเทศ นอกจากนี้ยังก่อให้เกิดการประท้วงครั้งใหญ่ทั่วประเทศ โดยกลุ่มสิทธิสตรีจำนวนมากเรียกการตัดสินใจครั้งนี้ว่าเป็นหนึ่งในการตัดสินใจที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในรอบหลายทศวรรษ

คำตัดสินของศาลที่ตั้งอยู่ในเมืองสตราสบูร์กนี้ไม่ได้ล้มล้างกฎหมายของโปแลนด์ แต่กำหนดให้ประเทศต้องยึดมั่นในสิทธิที่ได้รับการรับรองโดยอนุสัญญา (Convention) และอาจนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงวิธีการบังคับใช้คำตัดสินดังกล่าวในอนาคต